Süpervizyon Eşliğinde Bilişsel Davranışçı Terapi Yaklaşımıyla Vaka Formülasyonu: Panik Bozukluk Olgu Sunumu
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.20127403Anahtar Kelimeler:
Panik Bozukluk, Panik Atak, Bilişsel Davranışçı Terapi , Anksiyete, Maruz BırakmaÖzet
Bu çalışmanın amacı, panik bozukluk tanısı almış bir danışanda Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT) uygulamalarının etkililiğini, süpervizyon eşliğinde yürütülen bir olgu sunumu çerçevesinde değerlendirmektir. Araştırma, nitel araştırma yaklaşımlarından olgu sunumu deseni temel alınarak yapılandırılmıştır. Bu kapsamda, 23 yaşında kadın bir danışan ile haftada bir gerçekleştirilen toplam sekiz oturumluk bir psikoterapi süreci yürütülmüştür. Her bir oturum ortalama 50 dakika sürmüş ve süreç boyunca düzenli süpervizyon desteği sağlanmıştır. Müdahale sürecinde bilişsel yeniden yapılandırma, interoseptif maruziyet, davranışsal deneyler ve güvenlik davranışlarının azaltılmasına yönelik teknikler kullanılmıştır.
Elde edilen bulgular, danışanın panik belirtilerine ilişkin felaketleştirici bilişsel değerlendirmelerinde anlamlı bir azalma olduğunu ve bedensel duyumlarını daha işlevsel bir çerçevede yorumlamaya başladığını ortaya koymaktadır. Bunun yanı sıra kaçınma davranışlarında gerileme, yalnız kalabilme kapasitesinde artış ve genel işlevsellik düzeyinde belirgin bir iyileşme gözlenmiştir. Terapi süreci sonunda danışanın panik belirtilerini daha etkin biçimde yönetebildiği, güvenlik davranışlarını önemli ölçüde azalttığı ve daha uyumlu baş etme stratejileri geliştirdiği belirlenmiştir.
Sonuç olarak, Bilişsel Davranışçı Terapi’nin panik bozukluk tedavisinde etkili bir yaklaşım sunduğu görülmekte; ayrıca süpervizyon desteğinin terapötik sürecin niteliğini artırarak müdahalelerin daha sistematik biçimde uygulanmasına katkı sağladığı değerlendirilmektedir.
Referanslar
American Psychiatric Association. (2022). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5th ed., text rev.; DSM-5-TR). American Psychiatric Publishing. https://doi.org/10.1176/appi.books.9780890425787
Barlow, D. H. (2002). Anxiety and its disorders: The nature and treatment of anxiety and panic (2nd ed.). Guilford Press.
Barlow, D. H., & Craske, M. G. (2007). Mastery of your anxiety and panic: Workbook (4th ed.). Oxford University Press.
Beck, A. T. (2011). Cognitive therapy of anxiety disorders: Science and practice. Guilford Press.
Beck, A. T., & Emery, G. (1985). Anxiety disorders and phobias: A cognitive perspective. Basic Books.
Beck, J. S. (2011). Cognitive behavior therapy: Basics and beyond (2nd ed.). Guilford Press.
Carpenter, J. K., Andrews, L. A., Witcraft, S. M., Powers, M. B., Smits, J. A. J., & Hofmann, S. G. (2018). Cognitive behavioral therapy for anxiety and related disorders: A meta-analysis of randomized placebo-controlled trials. Depression and Anxiety, 35(6), 502–514. https://doi.org/10.1002/da.22728
Clark, D. A., & Beck, A. T. (2010). Cognitive therapy of anxiety disorders: Science and practice. Guilford Press.
Clark, D. M. (1986). A cognitive approach to panic. Behaviour Research and Therapy, 24(4), 461–470. https://doi.org/10.1016/0005-7967(86)90011-2
Craske, M. G., Treanor, M., Conway, C. C., Zbozinek, T., & Vervliet, B. (2014). Maximizing exposure therapy: An inhibitory learning approach. Behaviour Research and Therapy, 58, 10–23. https://doi.org/10.1016/j.brat.2014.04.006
Craske, M. G., Hermans, D., & Vervliet, B. (2018). State-of-the-art and future directions for extinction as a translational model for fear and anxiety. Behaviour Research and Therapy, 86, 66–77.
Cuijpers, P., Cristea, I. A., Karyotaki, E., Reijnders, M., & Huibers, M. J. H. (2016). How effective are cognitive behavior therapies for major depression and anxiety disorders? A meta-analytic update. World Psychiatry, 15(3), 245–258. https://doi.org/10.1002/wps.20346
Erol, N. (2023). Klinik psikolojide olgu sunumları ve yöntemleri. Nobel Akademik Yayıncılık.
Hofmann, S. G., Asnaani, A., Vonk, I. J. J., Sawyer, A. T., & Fang, A. (2012). The efficacy of cognitive behavioral therapy: A review of meta-analyses. Cognitive Therapy and Research, 36(5), 427–440. https://doi.org/10.1007/s10608-012-9476-1
Milne, D. (2009). Evidence-based clinical supervision: Principles and practice. Wiley-Blackwell.
National Institute for Health and Care Excellence. (2011). Generalised anxiety disorder and panic disorder in adults: Management (CG113). https://www.nice.org.uk/guidance/cg113
Salkovskis, P. M. (1991). The importance of behaviour in the maintenance of anxiety and panic: A cognitive account. Behavioural Psychotherapy, 19(1), 6–19. https://doi.org/10.1017/S0141347300011472
Vervliet, B., Craske, M. G., & Hermans, D. (2013). Fear extinction and relapse: State of the art. Annual Review of Clinical Psychology, 9, 215–248. https://doi.org/10.1146/annurev-clinpsy-050212-185542
Watkins, C. E. (2011). Does psychotherapy supervision contribute to patient outcomes? Considering thirty years of research. The Clinical Supervisor, 30(2), 235–256. https://doi.org/10.1080/07325223.2011.619417
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 PEARSON JOURNAL
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
