TARANTINO SINEMASI VE POSTMODERNIZM - GÜRAL, Ufuk; GÜRAL, Ufuk (PEARSON JOURNAL, 2022)
1980li yıllarda zirveye ulaşan Popüler Amerikan Sineması, takip eden yıllarda nitelik açısından inişe geçmiş, Amerikan Film Sanayi, 1990lı yıllarda “Terminatör II” ve “Titanik” (Y:James Cameron) gibi iddialı filmler, ya da David Fincher, David Lynch, Spike Lee, Quentin Tarantino gibi sıradışı yönetmenlerin yapıtları sayesinde ayakta kalmayı başarmıştır. Popüler Sinema içerisinde farklı bir anlayış yaratan bu sanatçıların, sanat sinemasının bir parçası olan yapıtları aynı zamanda geniş bir izleyici kitlesine ulaşabilmekteydi. Bu alternatif anlayış içerisinde etkin olan ve kendi seyircisini yaratan Quentin Tarantino’nun filmleri ise, sinemanın doruk noktasında yerlerini alıyorlardı. Quentin Tarantino tarafından yazılan ve Tony Scott’un yönettiği “True Romance/Gerçek Aşk” filmi, Tarantino Sineması’nın daha basit imkanlarla çevrilmiş bir prototipi niteliğindedir. Bunu, kendisine dünya çapında şöhret kazandıran “Rezervuar Köpekleri” ve “Pulp Fiction” izlemiştir. Quentin Tarantino, bugüne kadar her yaptığı filmde, bir önceki filmine oranla aşama kaydetti. Tarantino Sineması, yapıtlarının içeriği yanısıra Postmodernist unsurlarıyla da eleştirilebilir. Sinema’da Postmodernizm’in baslıca temsilcisi olan Tarantino’nun yapıtları zamanla, kendisinden sonra gelen yönetmenleri de etkilemiştir. Çalışmamızda, önce 1990’lı yılların Sinema Ortamını yani Tarantino sinemasının ortaya çıkış koşullarını, daha sonra ise, Sanat’ta Postmodernizmin doğuşunu araştırıyoruz. Çalışmamızın esasını oluşturan bölümde ise, Tarantino Sineması’nda Postmodernizmi, filmlerden örneklerle inceliyoruz