Ergoterapi İle Prematüre Doğum Geçmişine Sahip Çocukların Ayrılık Kaygısı Ve Duyusal Profilleri İlişkisi - KABACA, Hande; ASQAROVA, Sevda (PEARSON JOURNAL, 2024)
Bu çalışma, ergoterapi ile prematüre doğum geçmişine sahip çocukların ayrılık kaygısı ve duyusal profilleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmaya 5-7 yaş arasındaki 45 prematüre ve 45 term doğan çocuk olmak üzere toplam 90 çocuğun ebeveynleri dahil edilmiştir. Prematüre doğan çocukların bulunduğu grup "araştırma grubu" olarak belirlenmiş, term dönemde doğan çocukların bulunduğu grup ise "kontrol grubu" olarak tanımlanmıştır. Veri toplama araçları olarak Sosyodemografik Bilgi Formu, Dunn Duyu Profili Bakım Veren Anketi, Ayrılık Kaygısı Ölçeği ve KIDSCREEN Sağlıkla İlişkili Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma bulguları, duyu profili kayıt düzeyleri ile terk edilme korkusu ve ayrılık kaygısı ölçek düzeyleri arasında yönlü orta dereceli ilişkiler olduğunu göstermektedir. Yalnız kalma korkusu, terk edilme korkusu ve ayrılık kaygısı ölçek düzeyleri arasında negatif yönlü orta dereceli ilişkiler saptanmıştır. Hassasiyet ile yalnız kalma korkusu, terk edilme korkusu ve ayrılık kaygısı ölçek düzeyleri arasında negatif yönlü orta dereceli ilişkiler bulunmuştur. Kaçınma ile yalnız kalma korkusu, terk edilme korkusu ve ayrılık kaygısı ölçek düzeyleri arasında negatif yönlü orta dereceli ilişkiler tespit edilmiştir. Sonuçlar, prematüre bebeklerin duyusal işleme becerileri ile ayrılık kaygısı düzeyleri arasında negatif yönlü ilişkiler olduğunu ortaya koymaktadır. Duyusal işleme becerileri arttıkça yalnız kalma korkusu, terk edilme korkusu ve ayrılık kaygısı azalmaktadır. Bu bağlamda, prematüre bebeklere sahip ailelere, duyusal işleme becerilerini geliştirmenin yanı sıra ayrılık kaygısıyla başa çıkma konusunda eğitim verilmesi önemlidir. Ailelere, bebekleriyle sağlıklı bir bağ kurma ve bu süreci destekleme konusunda pratik bilgiler sunulabilir; ayrıca ihtiyaç duyan aileler danışmanlık hizmetlerine yönlendirilebilir.