The Influence of Arabic Language on Turkish Language after the Adoption of Islam by Turks
![](https://ojsdergi.com/ojsicons/gor.png)
![](https://ojsdergi.com/ojsicons/pdf.png)
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.10045327Keywords:
Arabic Language and Rhetoric, Interaction between Languages, Arabic., Turkish, InfluenceAbstract
In this article, the extent to which the Turks were influenced by Arabic in terms of language after their conversion to Islam is analyzed according to the centuries. In the works of the transition period written in the 11th and 12th centuries after the Turks became Muslims, it is seen that Arabic gradually penetrated the Turkish language. In the 13th century Seljuk period, since the Persian model was taken as a basis in poetry and the aruz meter was preferred more, there was a lot of influence from Arabic and Persian. In the Ottoman period, on the other hand, from the 14th century to the first half of the 15th century, Turkish was more popular as a literary language since the Ottoman lords did not have much command of foreign languages such as Arabic and Persian. From the second half of the 15th century until the proclamation of the Tanzimat Edict, the Arabic language had a serious impact on the Turkish language, considering the conjunctural structure of the time and because it was more compatible with the aruz meter, and many words passed from Arabic into Turkish during this period. After the proclamation of Tanzimat, the influence of the Arabic language on the Turkish language began to gradually decrease with the effect of the localization movement that had a great resonance in the 18th century.
References
Akkuş, M. “Arap ve Türk Edebiyatında Dini Edebiyatın Müşterekleri”. İslâmî Türk Edebiyatı Sempozyumu. 271-280. İstanbul: Sütun Yayınları, 2012.
Akpınar, T. Türk Tarihinde İslamiyet. İstanbul: İletişim Yayınları, 1999.
Aksan, D. Türkçenin Sözvarlığı. Ankara: Engin Yayınevi, 2004.
Akün, Ö. F. “Divan Edebiyatı”. 9/389-427. İstanbul: TDV Yayınları, 1994.
Aytaç, B. Arap Lehçelerindeki Türkçe Kelimeler. İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı, 1994.
Banarlı, N. S. Resimli Türk Edebiyatı Tarihi 1. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1983.
Banarlı, Nihad Sami. Resimli Türk Edebiyatı Tarihi 2. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1983.
Başçetin, M. Y. “İslamiyet’in Türk Şiirine Tesiri”. Uluslarası Türk-Arap Müşterek Değerler ve Kültürel Etkileşim Sempozyumu Bildiriler Kitabı. 332-348. Amman: Yunus Emre Enstitüsü, 2014.
Çağatay, N. “Mevlana’nın Yazı Dili Niçin Farsça’dır”. Belleten 47/185 (1983).
Değirmençay, V. “Sultan Veled”. 521-522. İstanbul: TDV Yayınları, 2009.
Dursunoğlu, H. “Türkiye Türkçesindeki Arapça Sözcükler ve Bu Sözcüklerdeki Ses Olayları”. Turkish Studies 9/9 (2014), 145-155.
Ercilasun, A. B. Dilde Birlik Makaleleri. İstanbul: Cönk Yayınları, 1984.
Hammer, J. V. Büyük Osmanlı Tarihi. çev. Mehmed Atâ Bey. İstanbul: Üçdal Neşriyat, ts.
İbni Bibi, Nasırüddin Hüseyin. Ahbar-ı Selaçıka-ı Rum bihî İnzimamı Selçukname-i İbni Bibi. Merkezi Tahkikat Rayane-i İsfehan, ts.
İbni Bibi, Nasırüddin Hüseyin. Anadolu Selçuki Devleti Tarihi. çev. M. Nuri Gençosman. Ankara: Uzluk Basımevi, 1941.
İbnü’l-Esir, İzzeddin. el-Kâmil fi’t-Tarih. Beyrut: Darü’l-Kitabi’l-Arabi, 1997.
İnan, A. Makaleler ve İncelemeler. Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1991.
İsen, M. Eski Türk Edebiyatı El Kitabı. Ankara: Grafiker Yayınları, Genişletilmiş 5.baskı : Ekim 2009.
Karaağaç, G. Türkçenin Dünya Dillerine Etkisi. Ankara: Akçağ Yayınları, 2004.
Köprülü, M. F. “Milli Edebiyat Cereyanının İlk Mübeşşirlerinden Edirneli Nazmi”. Hayat Mecmuası 107 (1928), 42-44.
Köprülü, M. F. Türk Dili ve Edebiyatı Hakkında Araştırmalar. İstanbul: Kanaat Kitabevi, 1934.
Köprülü, M. F.. Türk Edebiyatı Tarihi. İstanbul: Ötüken Yayınları, 1980.
Köprülü, M. F.. Türk Tarih-i Dinîsi. Ankara: Akçağ Yayınları, 2005.
Kurgan, Ş. “Divan-ı Lügati’t-Türk Üzerine”. Türk Dili Dergisi 27 (1972).
Lewis, B. İstanbul ve Osmanlı Uygarlığı. çev. Nihal Önol. İstanbul: Varlık Yayınevi, 1975.
Mengi, M. Eski Türk Edebiyatı Tarihi. Ankara: Akçağ Yayınları, 11. Basım, 2005.
Mermer, A vd. Eski Türk Edebiyatına Giriş. Ankara: Akçağ Yayınları, 2018.
Öngören, R. “Mevlana Celaleddan Rumi”. 29/441-448. Ankara: TDV Yayınları, 2004.
Özaydın, A. “Türk”. C. 41. İstanbul: TDV Yayınları, 2012.
Özbek, N. - Hacıbekiroğlu, A. “Irak Arapçasına Geçen ve Anlam Kaymasına Uğrayan Bazı Türkçe Kelimeler”. Journal of Analytic Divinity 4/1 (Haziran 2020), 167-182.
Özkan, M. “Edirneli Nazmi ve Türk-i Basit Hareketi”. İlmi Araştırmalar 5 (1997), 232-246.
Özkan, M. “Klasik Edebiyat Döneminde Dil Sorunu”. Prof. Dr. Abdülkadir Karahan’a Armağan Klasik Türk Edebiyatı Sempozyumu. Şanlıurfa: Şanlıurfa Belediyesi Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayınları, 2006.
Sevük, İ. H. Dil Davası. İstanbul: İnkılap Kitabevi, 1949.
Timurtaş, F. K. Tarih İçinde Türk Edebiyatı. İstanbul: Kapı Yayınları, 2012.
Turan, O. Türk Cihan Hâkimiyeti Mefkuresi Tarihi. İstanbul: Turan Neşriyat Yurdu, 1969.
Turan, Ş. Türk Kültür Tarihi. Ankara: Bilgi Yayınevi, 7., 2014.
Yazıcı, N. İlk Türk-İslam Devletleri Tarihi. Ankara: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 1992.
Yıldırım, A Arap Edebiyatının Türk Edebiyatına Etkisi ve Müşterek Edebi Sanatlar. Ankara: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
Yıldız, Hakkı Dursun. Doğuştan Günümüze Büyük İslam Tarihi. İstanbul: Çağ Yayınları, 1992.
Yıldız, Hakkı Dursun. İslamiyet ve Türkler. İstanbul: İlgi Kültür Sanat Yayıncılık, 2011.
Yılmaz, Ali vd. Türk-İslam Edebiyatı El Kitabı. ed. Ali Yılmaz. Ankara: Grafiker Yayınları, 2021.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 PEARSON JOURNAL
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.